Sjefsskifte og deling av instituttet
I dei nærare 25 åra som Haaland arbeidde på instituttet var han aktiv innan fleire fagfelt, og han gjorde ein nestan umenneskeleg arbeidsinnsats. I 1935 fall han om og døydde av hjarteinfarkt, 58 år gamal.
Gades institutt, slik det opprinnelig så ut. Foto: UiB
Til gravferda kom det blomar og kondolansebrev frå heile Europa, og dei store internasjonale krefttidsskrifta skreiv fine nekrologar om han. Både nasjonalt og internasjonalt var han ein pioner, og heilt inntil dei seinare åra vart vitskapelege arbeid Haaland gjorde tidleg på 1900-talet sitert.
Året etter vart instituttet delt i to avdelingar. Den tidlegare medarbeidaren av Haaland, Thomas Vogelsang (1896-1977) vart ny sjef for den eine. Det var avdelinga for serobakteriologi, medan Einar Hval (1901-1958) kom over frå Oslo og vart leiar for patologisk-anatomisk avdeling. I tillegg vart Hval leiiar for heile instituttet med tittelen prosektor. Han reiste attende til Oslo alt i 1940 og vart leiar for patologisk-anatomisk avdeling på Ullevål sjukehus, medan Erik Waaler (1903-1997) overtok avdelinga etter Hval. Vogelsang rykka no opp og vart prosektor.
Instituttet opplevde dramatiske tider under den andre verdskrigen, mellom anna etter bombinga på Laksevåg og eksplosjonsulukka på Bergen hamn som begge kosta mange menneskeliv.
Sist endret: 11.6.2009